Région Languedoc Roussillon Midi Pyrénées

IMPORTANT

Les Régions Languedoc-Roussillon et Midi-Pyrénées forment une seule Région depuis le 1er janvier 2016. L’harmonisation des politiques régionales est en cours. Pendant cette période transitoire, les dispositifs ci-dessous concernent les seuls départements de l’ancienne région Midi-Pyrénées.

Retrouvez la nouvelle Région Région Occitanie / Pyrénées-Méditerranée sur www.regionLRMP.fr

Vous êtes ici : Outils // Pages internationales

Miègjorn-Pirenèus

Miègjorn-Pirenèus es la region francesa mai espandida.
Es mai granda encara que uèit dels estats de l’Union europenca.
Situada entre Atlantic e Mar Mediterranèa, es regularament plebiscitada coma la region del bon-viure tant per sos 2 550 000 estatjants coma pels centenats de milièrs de visitaires que la travèrsan cada an.

Una region del ‘Miègjorn’

Miègjorn-Pirenèus es compausada de uèit despartaments : Arièja, Avairon, Gèrs, Nauta Garona, Nauts Pirenèus, Òut, Tarn e Tarn-e-Garona. Son nom, lo tenon – levat pels Nauts Pirenèus – del riu que los travèrsa.
Mai que mai rurala, la region a ça que la tanben una vocacion aeronautica e espaciala que fa dardalhar sa renomenada dins tota Euròpa.
Ais europèu, Miègjorn-Pirenèus quita pas de melhorar sos malhums de comunicacion.
E l’aeropòrt de Tolosa-Blanhac es lo 4en de França.

Una region fòrça « natura »

Miègjorn-Pirenèus es ribejada al nòrd coma al sud per la montanha.
Los Pirenèus forman una frontièra naturala e un ligam amb Espanha.
Lo ‘Pargue nacional dels Pirenèus’, un dels sèt pargues nacionals de França, compta 45 700 ectaras de natura preservada.
E la region compta tanben tres autres ‘pargues naturals regionals’.
Al nòrd, suls contrafòrts del Massiu dich central, se trapan las montanhas d’Aubrac e los Causses, planastèls calcaris faiçonats per l’aiga.
L’avenc gigantal dit « Potz de Padirac », dins Òut, es considerat coma una de las mai grandas curiositats geologicas d’Euròpa.
Arièja, per quant a ela, rebofa de balmas que pòrtan testimòni de la preséncia anciana de l’homo sapiens.

Una region de descobèrtas

Miègjorn-Pirenèus abonda de luòcs de descobrir.
Ròcamador, dins Òut, es lo segond siti mai frequentat en França aprèp lo Mont Sant-Miquèl.
Los amoroses dels insèctes e de la natura se retròban a Micropolis dins Avairon.
Los ‘fòls d’engenhs volaires’ se donan rendètz-vos a la Ciutat de l’Espaci, a Tolosa.
E totes se pòdon rejónher per una passejada en raquetas, una escorreguda en esquí de fons o una davalada en snow board : la region recampa 23 de las 38 estacions dels Pirenèus.
E sos rius son tanben plan presats dels pescaires.

Una region activa

L’economia regionala s’apièja sus mantuns sectors-clau.
L’aeronautica e l’industria espaciala son a la primièra plaça.
En tèrme d’emplecs – amb quicòm coma 80 000 salariats – e en tèrme de notorietat. Lo sèti mondial d’Airbus es fondat a Tolosa e l’A380 – coma la Caravèla antan e lo Concòrde i a mai de 30 ans – s’es envolat, pel primièr còp, dins lo cèl raimondin.
L’agricultura e l’agro-alimentari son unas de las riquesas de la region.
E los andicaps de ièr –produccion fòrça diversificada e dimension reducha de las espleitacions– son ara devenguts d’atots per assegurar al consomator de produches de qualitat.
Per exemple, Galhac es un dels mai ancians vinhals de França e l’Armanhac es famós dins lo mond entièr.

Una region de tradicion

Los innombrables mercats de la region bailan l’escasença de descobrir produches e de rencontrar las femnas e los òmes que fan Miègjorn-Pirenèus.
Son fièrs de son saber-far. Aquel dels talhandièrs de Laguiòla que fargan, al còr d’Avairon, las tan famosas lamas estampilhadas amb l’abelha.
Coma aquel dels artesans de Martra Tolosana que decoran totjorn la faiença coma los aujòls.
Cada estiu, los pastres, amb sos tropèls, tornan prene lo camin de l’estiva.
L’estivada en Aubrac o dins los Pirenèus son l’escasença de fièiras ont lo sen de l’acuèlh es egal al de la fèsta.
Quitament, lo Torn de França, estivada moderna e ciclista, pòt pas escapar a nòstra region ; cada an, la travèrsa e s’i atardiva…

Una region d’istòrias

Miègjorn-Pirenèus es un libre d’istòria.
A Montsegur, torna viure la pagina tragica del Catarisme.
Nombroses son los sitis que testimònian de la sanguinosa crosada contra los Albigeses e de la conquèsta del centre de las tèrras occitanas.
A Concas, Tolosa o Sant Bertrand de Comenge, òm se rementa d’aqueles milièrs de pelegrins qu’an caminat sus la rota de Sant-Jacme de Compostèla.
A Lorda, s’arremausan los catolics del mond entièr. L’istòria de la region es tanben la dels òmes que l’an estampelada.
Sens una passion capuda, lo Pic del Miègjorn seriá demorat un amirador natural reservat als mai audacioses.
Diferentament, dins las entralhas de la tèrra e dins aqueles cròses de carbonièiras ara venguts musèus, a Caramaus o a La Descobèrta, los carbonièrs de la cara negra an escrit aicí, amb l’ajuda de Joan Jaurés, una pagina de las mai importantas de l’istòria del movement obrièr.

Una region de culturas

L’Occitan, lenga autres còps fòrabandida per l’escòla e l’Estat, es uèi matèria d’ensenhament dins las classas bilinguas, una espròva al bachelièrat e matèria d’ensenhament e de recerca a l’Universitat : la lenga encara se parla e s’escriu !
Dins las carrièiras dels vilatges, s’ausisson mai d’Adieus estrambordats que non pas de Bonjour amistadoses…
Mercés al rugbi, Occitània es tanben identificada a l’Ovalia. A aquela cultura pròpria, eretièra dels trobadors puèi enriquida de Pèir Godolin a Joan Bodon, s’apond un patrimòni ric.
A Albi, vila natala d’Enric de Tolosa-Lautrèc, òm pòt remirar l’òbra del pintre.
Los admirators d’Ingres, eles, pòdon pas defugir Montalban ont nasquèt.
Cal pas mancar de visitar las bastidas, vilas nòvas medievalas amb son plan caracteristic e sa beutat qu’enclausís, de contemplar los colombièrs pincats pels camps o dins los claus de las bòrias.
Enfin, a la calor dels teules e de las teulas que senhorejan dins lo Miègjorn tolzan respond la lausa rusta dels cobèrts d’Òut e d’Avairon.

Una region del bon-viure

Miègjorn-Pirenèus es coma una granda taulejada de fèsta ; son menut es compausat son que de produches del terrador coneguts dins lo monde entièr. Primièr segur, lo fetge gras, d’auca o de guit.
La rabassa (o trufa negra), misteriosa e tan rara, i es plan sovent associada.
Las AOC son nombrosas.
Lo formatge de cabra de Rocamador, l’anhèl de Carcin, l’alh de Lautrèc, lo chasselàs de Moissac, tantes de noms que son de marcas d’excelléncia.
Atal meteis, la natura ofrís sas riquesas al passejaire, los ceps del cobèrt dels bòscs a la tardor o los reponchons dels camins caus a la prima.
Caçolet, aligòt, garbura, estofin e pastisson a la bròca fan de Miègjorn-Pirenèus una vertadièra tèrra de gastronomia.